چه کنم چاره کجاست سهم من در دل این ویرانی یک سبد بی تابی است غم من تا به گل سرخ دو شقایق باقی است دیده ام بارانی است کاش آنجا که دل از عشق سخن میگفت قلب ها سخت نبود کاش در این دل تنگ/مهر در بند نبود/